Vaak schrijf ik in AC verhalen over de bewoners van PCC.
Vandaag wil ik een andere groep jongeren met een beperking uit PCC aandacht geven, nl. 5 jongvolwassenen die dit jaar naar onze beschutte werkplaats gekomen zijn.
Aan het einde lees je ook nog een speciaal verhaal over 2 dove jongens uit onze Daycare in Donkro Nkwanta.
Filosofie achter de beschutte werkplaats
In de beschutte werkplaats van PCC verwelkomen wij jongeren met een beperking uit de wijde omgeving van Nkoranza. Deze jongeren hebben nog wel familie die voor hen zorgt, maar komen gedurende een aantal jaren naar onze beschutte werkplaats om zich verder te ontwikkelen.
Wel maken wij vanaf het allereerste moment aan de ouders/familie duidelijk dat deze jongeren t.z.t. weer terug zullen keren naar hun eigen dorp en familie. Daarom gaan zij tijdens grote vakanties steeds vanuit PCC even naar huis, om de familieband in stand te houden
En als zij definitief weer terugkeren, dan doen zij dat wel met extra kwaliteiten en aangeleerde vaardigheden, zodat zij beter in eigen omgeving kunnen functioneren.
Vijf nieuwe jongvolwassenen in de beschutte werkplaats
Dit jaar verwelkomden wij allereerst Rose, een jonge vrouw van 25 met een verstandelijke en lichamelijke beperking. Zij is altijd blij, al valt zij door haar slechte motoriek regelmatig bij het lopen. Haar ouders zijn overleden, gelukkig zorgt haar familie goed voor haar. Die heeft gevraagd of Rose naar PCC kan komen. Daar geniet zij nu dagelijks in The House of Silence.
Niet lang daarna kwamen Blessing en Rocky, een jonge vrouw van 20 en haar broer van 18 vanuit het dorpje Ayerede naar PCC. Hun ouders leven niet meer en zij werden verzorgd door oma, maar die is recent helaas overleden.
Blessing is een stoere jonge vrouw met een milde verstandelijke beperking, die heel goed voor haar jongere, verstandelijk beperkte èn slechtziende broer Rocky zorgt.
Beiden lijden ook aan epilepsie.
Kort daarop kwam Eric naar PCC. Eric is 18 en komt uit Sunyani en heeft ook geen ouders meer. Zijn familie zorgt voor hem en die heeft gevraagd of hij naar onze werkplaats mag komen. Eric is een grappige jongeman met het syndroom van Down.
En Akwasi, de laatste nieuwe jongere, komt uit het dorp Koforidua bij Nkoranza, is 17 jaar oud en heeft sinds zijn 2e levensjaar een verstandelijke beperking. Volgens zijn ouders was hij aanvankelijk “normaal” gedurende zijn 1e levensjaar. Hij is zelfs naar een normale school gegaan, maar dat bleek te hoog gegrepen.
Wij wensen al deze jongeren een mooie en leerzame tijd in onze Community toe!
Twee dove broers uit Donkro Nkwanta
De 13-jarige tweeling Senior en Junior (leuk bedacht, toch?) kwamen al 3 maanden naar onze Daycare in het dorp Donkro Nkwanta. Zij zijn met name beperkt door hun doofheid.
Het zijn leuke en positieve jongens, maar wij kregen het gevoel dat zij op onze Daycare, waar ook 10 andere kinderen komen met allerlei verschillende beperkingen, niet goed op hun plaats waren. Zij functioneerden daar onder hun niveau.
Wij hebben daarom contact gezocht met de “School for the Deaf” in Jamasi, Ashanti en gevraagd of deze kostschool, ondanks het feit dat beide jongens al wat ouder zijn, Senior en Junior nog zou kunnen accepteren voor allereerst primair onderwijs en daarna voor een passende vakopleiding.
De school heeft hen, na beoordeling van hun gehoorbeperking, gelukkig geaccepteerd!
Dankzij onze financiële ondersteuning kunnen zij nu naar die “School for the deaf” toegaan. Wij hopen op een goede ontwikkeling voor Senior en Junior, op weg naar een zelfstandige positie in de Ghanese maatschappij.
Zo kan PCC ook jongeren met een beperking uit de omgeving van Nkoranza op diverse manieren hulp bieden en ondersteunen!
Daar zijn wij heel trots op!