Sommige mensen zijn zo monumentaal, zo opvallend, zo speciaal
Kofi Asare was zo iemand.
Hij was de grote Music Master van PCC, de man die op een geweldige manier muziek kon maken, vooral op de drums, waarbij hij zichzelf begeleidde met zijn zeer karakteristieke stemgeluid, maar bijv. ook spelend op een elektronisch orgel. Asare had een groot muzikaal talent en wie had dat in het verleden ooit gedacht…?
Asare woonde bijna 30 jaar in onze Community en was ongeveer 50 jaar oud. Voor zijn komst naar PCC verbleef hij een onbekend aantal jaren in het Osu Children’s Home in Accra en van zijn periode daarvoor weten wij helemaal niets.
In PCC kon hij zich gelukkig goed ontplooien en ontwikkelen. Hij had een verstandelijke beperking en leed aan de ziekte “Friedreichs ataxie”, waardoor hij in de loop der jaren ook steeds meer beperkingen ondervond bij al zijn bewegingen. Daarnaast was hij slechtziend en in de loop der jaren kwamen daar ook nog een te hoge bloeddruk en ouderdomsdiabetes bij.
Maar al zijn beperkingen weerhielden hem er niet van om volop te genieten van het leven in PCC. Hij hield van lekker eten en wanneer hij vond dat hij niet genoeg te eten had gekregen kon hij dat luidkeels kenbaar maken, alhoewel hij altijd al een indrukwekkende hoeveelheid eten voorgeschoteld kreeg…..
Al was zijn gezichtsvermogen slecht, hij vond altijd zijn weg, in zijn eigen, rustige tempo, de laatste jaren deed hij dat met een “walker”.
Op elk feest in PCC was Asare onmiskenbaar aanwezig, als leider van de muziekgroep, bij de opening van het feest als Koko de clown en daarna met zijn voordrachten, bijv. van de poes, die naar Londen toeging en daar achter de muizen aanging.
Tijdens alle kerkdiensten in PCC klonk de stem van Kofi Asare en bespeelde hij de drum met een groot gevoel voor ritme. Als een delegatie van PCC af en toe naar andere kerken toeging, dan kon iedereen zich verbazen over zijn muzikale bijdrage en zijn dynamische uitstraling daarbij!
Al een jaar of 15 ging Kofi Asare elke werkdag naar onze beschutte werkplaats, waar hij zich in de Beads Hall goed vermaakte, samen met de caregivers en de andere jongeren. Heel erg productief was zijn bijdrage niet, daarvoor was zijn zicht te slecht en zijn coördinatie onvoldoende. Maar daar gaat het ook helemaal niet om in de beschutte werkplaats.
Om zijn uitdijende lichaam enigszins in toom te houden ging hij de laatste jaren elke morgen tussen 7 en 8 uur naar de fitness oefeningen in de Royal Community Hall.
Dat heeft echter niet kunnen verhinderen dat hij langzamerhand zichtbaar ouder werd en beetje bij beetje achteruit ging in zijn gezondheid.
De laatste tijd moest hij al enkele malen kortdurend naar het ziekenhuis, maar niemand had verwacht dat op vrijdag 4 juli er plotseling een einde zou komen aan zijn aardse leven.
De volgende dag was de uitvaartplechtigheid en daarna is hij op de begraafplaats van Nkoranza begraven.
Een monument is gevallen. De stem van Kofi Asare zal nooit meer klinken, zijn handen zullen geen drum meer bespelen, zijn markante persoonlijkheid is niet meer te zien en te horen in PCC.
Kofi Asare, je zult heel erg gemist worden, zowel in PCC als ook daarbuiten.
Wij hopen en bidden dat onze Hemelse Vader zich nu voor eeuwig over jou zal ontfermen.
Rust in vrede, big drummer boy, rust zacht.