Mariëlla

Geboren: 1997

Sponsor(s): Monique Sanders, Holland; Albatros Schule, Duitsland; Lydia Krijger, Holland

 

Als Mariëlla zou kunnen spreken dan zou ze een vrij gruwelijk verhaal te vertellen hebben. Marielle was gevonden in een kamertje in een van de achterbuurten van Accra, Ze zat daar naast haar dode vader. Niemand weet precies wat er gebeurd is of hoelang ze daar gezeten heeft. Deze vreselijke ervaring zowel als het feit dat haar moeder snel naar het noorden verdween en haar daar alleen heeft gelaten heeft een lange en diepe depressie in het kleine kind veroorzaakt. Ze werd naar het psychiatrisch ziekenhuis in Accra gebracht waar ze niet at en niet sprak. Ze zat maar voor zich uit te staren en haar tanden te knarsen. Toen ze in de Hand in Hand gemeenschap werd opgenomen was ze ongeveer vijf jaar. Haar depressie en slechte gezondheid duurden maar voort. Ze was op hongerstaking en, uitgemergeld en ziek, is ze tot twee keer toe in het ziekenhuis opgenomen. De tweede keer had ze een vreemde en gevaarlijke trombose ontwikkeld die normaal alleen bij ouderen voorkomt. Nu eet Mariella goed! In feite is ze dik geworden. Ze is gezond en begint te glimlachen naar mensen. Heel soms schreeuwt ze het uit van genot! Ze houd ervan mensen aan te raken en bij de hand te houden en ze heel diepzinnig en lang in de ogen te kijken. Mariëlla vindt niets zo heerlijk dan op de grond te zitten met gekruiste benen, ze ziet er uit als een wijze oude dame. Als ze moet lopen neemt ze elke gelegenheid waar om even te gaan zitten en uit te rusten. Ze pakt dan blaadjes en grassprietjes op en kan daar urenlang gefascineerd naar kijken. Marielle houd van de natuur, zoals de tuin, bloemen, gras en de rotsformatie. Ze praat nog niet.