Kwame Evans

Vandaag zetten we de schijnwerper graag op een bijzonder aardige, jongvolwassen bewoner van Hand in Hand, nl. op Kwame Evans.

Evans is ongeveer 19 jaar oud en hij verblijft sinds 3 jaar bij Hand in Hand, waar hij semi-zelfstandig in een eigen huisje woont.
Kwame Evans (NB: geen familie van Kojo Evans) heeft last van een hersenbeschadiging plus een gedeeltelijke verlamming aan zijn linkerkant en daardoor is ook zijn spraakvermogen aangetast, hij is voor de meeste mensen moeilijk te verstaan.
In tegenstelling tot bijna alle andere kinderen weten we bij Kwame Evans wel het een en ander van zijn verleden. Hij komt uit de omgeving van Dormaa Ahenkro, Brong Ahafo, vlak bij de grens met Ivoorkust en in die stad hebben Jeannette en ik toevallig ooit 6 jaar lang gewoond! Evans is het 11e kind (ja, ja!) van zijn moeder, zijn vader is al jaren geleden overleden.

 

Kwame gaat op een heel goede manier met zijn handicaps om, in zijn prille jeugd heeft hij zelfs enkele jaren de lagere school bezocht!
Toen hij 16 jaar oud was bracht zijn moeder hem naar Hand in Hand als een kandidaat voor de beschutte werkplaats, waar hij inderdaad van harte welkom was. Helaas hebben wij zijn moeder en de rest van zijn familie sindsdien niet meer gezien, blijkbaar vinden ze het wel prima zo, nu Evans bij ons verblijft en vertrouwen ze volledig op onze goede zorg.
Evans is een ontzettend aardige en attente jongen, hij heeft een vertederende glimlach en is één van de beste werkers in de beschutte werkplaats. Hij maakt daar niet alleen heupkettingen, maar ook mooie halskettingen, armbanden en sleutelhangers en, heel belangrijk, hij draagt veel bij aan de goede sfeer in de “kralen-ruimte”!

 

Ondanks zijn handicap doet Evans graag en zelfs fanatiek elke ochtend mee met het voetballen. Het is prachtig om te zien hoe hij ondanks zijn beperkingen achter de bal aanrent en juicht bij elk doelpunt. Hij heeft veel liefde voor planten en ziet het als zijn bijzondere opdracht om heel veel zorg en aandacht aan de bloemen en planten in de tuin van Ineke en Bob te geven. Die zullen straks, met Kerst, ontzettend blij zijn met de bloemenpracht rond hun huis!
Af en toe gaat Evans met iemand mee naar een kerk in het dorp, bij voorkeur naar de RK kerk, want de RK mis kent hij uit zijn hoofd, die zingt hij helemaal mee. Het kan niet anders of zijn moeder moet hem destijds ook vaak meegenomen hebben naar de RK kerk.

 

Enige tijd geleden was Evans een beetje verdrietig. Het bleek dat op PCC bekend was geraakt dat hij een beetje verliefd is op Bernice, wij begrijpen dat, want Bernice is natuurlijk ook een heel lief meisje! Daar werd hij, zo gaat dat vaak elders op de wereld en dus ook hier, af en toe mee geplaagd (overigens niet door Bernice, want die vind Evans ook best aardig!) en dat vond hij duidelijk niet leuk. Dit voorval schetst gelijk wel één van de problemen van de ouder wordende kinderen in onze Community. Daarin verschillen wij niet van andere plaatsen waar jonge mensen bij elkaar wonen, die een geestelijke beperking hebben, maar tevens heel natuurlijke gevoelens tonen. Gelukkig konden we Evans snel troosten en tevens met hem en Bernice bespreken dat een verliefdheid op PCC soms wat ingewikkeld kan zijn.

 

Kwame Evans is heel sociaal en erg aardig voor zowel de grotere als de kleinere kinderen. Daarnaast blijkt hij met zijn goede rechterhand prima te kunnen drummen, hij maakt graag deel uit van de Music group van Kofi Asare. En dan lacht hij echt van oor tot oor!
En daarnaast verrast hij ons regelmatig op zaterdagen, want dat wast hij ongevraagd de auto en die poetst hij urenlang, net zolang tot de auto weer helemaal schoon is en prachtig blinkt. En ook dan toont hij zijn prachtige lach, zo van “kijk eens hoe mooi ik dit voor je gedaan heb”!

 

Kwame Evans, opnieuw een voorbeeld van een jongen met een beperking, die geweldig lief is, maar waar de familie om welke reden dan ook helaas geen aandacht meer aan wil of kan schenken. Gelukkig voor hem bestaat de Hand in Hand Community en wij zijn heel blij met zijn zeer plezierige persoonlijkheid. Wie zo’n prachtige glimlach van Evans krijgt, heeft weer genoeg energie voor een hele dag. Hopelijk jullie ook na het lezen van deze column en het bekijken van zijn foto’s!