Moses

In 2003 vond een politieman in Bawku in Noord Ghana een baby in een plastic zak op straat. Deze baby was te vroeg geboren en bleek hersenbeschadigingen te hebben, waarschijnlijk was dat de reden waarom hij in die plastic zak gestopt was.

Hij werd Moses genoemd en heeft vervolgens een heel jaar in Bawku Hospital doorgebracht, voordat hij naar het overheidsweeshuis in Tamale werd overgeplaatst.
Vandaar is hij weer een jaar later, eind 2005, naar Hand in Hand gekomen en dus woont hij hier nu alweer bijna 6 jaar!

 

Toen hij in PCC kwam was het nog maar een klein kereltje (zie bijgaande foto’s uit 2006 en 2007) en kon hij niet lopen, alleen maar wat schuifelen. Wel kon hij heel hard huilen en dat deed hij in het begin dan ook regelmatig! Gelukkig bleek Hand in Hand voor hem de juiste plek, binnen enkele maanden heeft hij, ondanks zijn beperkingen, goed leren lopen en langzaam maar zeker voelde hij zich hier steeds beter thuis. Het kleine jongentje van destijds is inmiddels een vrolijk en levenslustig kereltje van ongeveer 8 jaar geworden, het verschil met zijn foto’s uit 2006 en 2007 spreekt boekdelen!

 

Moses spreekt vrijwel niet, maar hij kan gelukkig wel goed duidelijk maken wat hij wil d.m.v. allerlei gebaren en diverse klanken en natuurlijk ook via zijn guitige mimiek. Zijn rechterkant vertoont enkele verlammingsverschijnselen, zijn rechterhand kan hij bijvoorbeeld vrijwel niet gebruiken, zijn linkerhand echter des te meer! Daar kan hij voor hem belangrijke dingen goed mee aanwijzen, hij kan er prima ritmisch mee drummen en hij kan er zelfs iemand een tik mee geven als hij dat nodig vindt!
Zijn grootste vriend, je kunt bijna wel zeggen zijn broer, is Jerry Ema met wie hij jarenlang bij Caregiver Jerry in huis heeft gewoond, tegenwoordig woont hij samen met Regina en Lisa bij Caregiver Diana. Maar samen in één huis of niet, Jerry Ema blijft natuurlijk wel zijn speciale kameraad!

 

Moses behoort tot een behoorlijk opvallend groepje van jonge jongens in onze Community, met o.a. Jerry Ema, Kwabena Tewiah, Michael, Stephen, Kojo Patrick etc. Het zijn jongens, die vaak heel leuk en zeer intensief met elkaar kunnen spelen en dollen, liefst met behulp van een kleine bal o.i.d. Uiteraard gaat het ook wel eens mis, dan ontstaat er plotseling onenigheid tussen de boys en dan horen we Moses soms weer net als vroeger hard huilen, vooral als hij meent dat hem onrecht is aangedaan.
Deze jongens zijn ieder apart en gezamenlijk uitstekend in staat om de aandacht van nieuwe bezoekers te trekken, zij zorgen er wel voor dat het niemand ontgaat dat zij hier wonen en leven en voldoende aandacht willen krijgen, zij pakken je hand, springen bij je op schoot of vragen simpelweg om je cola, je zonnebril, een ballon, een autootje of iets anders aantrekkelijks. En voor ondernemende jongens zoals Moses zijn heel veel dingen erg aanlokkelijk!
Moses lijkt zeer van zijn leven in Hand in Hand te genieten, hij straalt meestal veel blijheid uit, af en toe is hij zelfs een tikkeltje ondeugend. ’s Ochtends bezoekt hij de Shalom Special School naast PCC en ‘s middags doet hij actief mee met alle spelletjes, met tekenen en kleuren of met lego bouwen. Natuurlijk speelt hij het liefst met autootjes of iets wat daar op lijkt!
Zonder woorden te gebruiken schakelt hij je graag en gemakkelijk in voor moeilijke klusjes, zoals het aantrekken van zijn schoenen, hij gaat gewoon voor je staan, steekt zijn schoenen omhoog en zet dan een heel zielig gezicht op. Zo’n blik kun je eenvoudigweg niet weerstaan!
Voor Moses zijn oefeningen voor de rechterkant van het lichaam nog steeds heel nuttig, hij versterkt zijn spieren bijvoorbeeld goed door regelmatig en steeds handiger tegen een bal te trappen. Een voetbalwedstrijd met de andere jongere kinderen van PCC is voor hem dan ook een groot feest!

 

Wat prachtig is het toch dat kinderen zoals Moses zich in PCC van een klein en zielig hoopje mens naar een levenslustig en vrolijk kind kunnen ontwikkelen. En wij hopen hem de komende jaren nog verder te kunnen helpen bij zijn ontplooiing. Aan zijn energie, zijn blijheid en levensvreugde zal het niet liggen.
Moses, een blij jongentje in een prachtige Community! Voor hem is het leven in Hand in Hand nu vast net zo mooi als destijds het leven voor de Bijbelse Mozes in Egypte moet zijn geweest. Na diens moeizame start in het biezenkistje in De Nijl volgde het mooie leven aan het hof van Farao en daarna wachtte hem een nog veel grootsere toekomst.
Zo hopen wij ook onze Moses op zijn weg door het leven te blijven helpen. Ooit beleefde hij een zeer moeizame start, momenteel heeft hij een mooi heden en hopelijk zal hij ook nog vele jaren van een prachtige toekomst in onze Community kunnen genieten!