Kwame Evans bij zijn familie

Eind 2007 kwam Kwame Evans met zijn moeder naar Nkoranza toe, in de hoop dat hij in de beschutte werkplaats van Hand in Hand een goede plek zou kunnen krijgen.

En dat verzoek werd van harte ingewilligd, want Evans bleek een heel aardige jongen en daarnaast ook nog eens een harde en serieuze werker te zijn.
Zo kwam Kwame Evans in PCC terecht, eerst in de jongensslaapzaal bij de beschutte werkplaats, later in een nog mooiere woonplek, nl. één van de ruimtes voor semi onafhankelijk wonen.
Nadat zijn moeder hem naar PCC gebracht had, ging zij terug naar haar huis in het Dormaa District, vlak bij de grens met Ivoorkust, maar vervolgens verdween zij jarenlang helemaal uit beeld. Zij hield zich helaas niet aan de afspraak om regelmatig langs te komen en kwam evenmin om Kwame tijdens vakanties een paar weken op te halen. Alle contacten verwaterden en het lukte ons niet om de moeder via andere wegen op te sporen. Het leek er op dat men het wel prima vond zo, zij in hun dorpje en Kwame in PCC.

 

Maar zie, soms gebeuren er mooie dingen. Ruim 5 jaar later kwam in de loop van 2013 zowaar één van zijn familieleden naar Nkoranza om Kwame in PCC op te zoeken en deze gaf hem toen een telefoonnummer van zijn moeder. Of dat een correct nummer was, moest nog wel blijken…

 

Previous Image
Next Image

Jeannette en ik reisden samen met mijn zus voor een weekend naar Dormaa Ahenkro, de plaats waar wij ooit 6 jaar lang gewoond en gewerkt hebben. En toen kwam plotseling het idee omhoog om Kwame mee te nemen en bij zijn familie langs te gaan, al hadden we geen idee hoe het zou uitpakken als wij daar samen met hem zouden verschijnen. Misschien schaamde zijn moeder zich, misschien was men bang dat wij hem daar achter zouden laten, misschien was hij helemaal niet welkom??? We belden op en kregen een zus aan de lijn, die ons een beetje leek te begrijpen. Zij zei dat hij wel kon komen, maar erg overtuigend klonk het niet.

 

Zo werd het voor ons allemaal en voor Kwame in het bijzonder een spannende tocht naar het dorpje Wamanafo. Alsof hij er gisteren nog geweest was, loodste hij ons keurig naar zijn ouderlijk huis. Daar stond hij dan, samen met 3 obruni’s. In het huis werd duidelijk nog niet op hem gerekend, er waren 2 van zijn zussen, ieder met een kind aan de borst, maar moeder was elders. Gelukkig kwam zij snel naar huis en na een kort onwennig moment brak toen bij iedereen een brede glimlach door. Kwame liet ons zijn oude kamer zien, diverse mensen uit het dorp kwamen even kijken, we hebben een boel foto’s gemaakt en vervolgens is hij het hele weekend bij zijn moeder en zussen gebleven. Hij heeft bijna iedereen van de familie weer gezien en ….. kreeg elke dag fufu te eten! Een vergeten zoon kwam weer (althans voor even) thuis.

 

Aan het einde van het weekend reden wij weer naar zijn huis om hem op te halen. Evans was duidelijk heel blij na een verblijf van 2 dagen bij zijn moeder en familie, maar was ook heel beslist: hij wilde graag weer met ons mee terug naar PCC. En zijn moeder beloofde (opnieuw) om echt een keertje bij hem in Nkoranza op bezoek te komen, we wachten af.

 

Op de terugweg hadden we maar 1 CD in de auto, een Engelstalige kerst CD en dus zongen we urenlang uit volle borst alle bekende kerstliederen mee. Kwame zong het hardst, vooral Komt Allen Tezamen, de tekst van dat lied was voor hem tijdens het weekend zowaar tot leven gekomen! En hij lijkt sinds het bezoek aan zijn moeder een nog blijer mens dan hij altijd al was en toont iedereen zijn prachtige van oor tot oor glimlach.
Sweet boy Kwame Evans: hij heeft familie in Wamanafo, maar is thuis in PCC!